|
De Petra Vroomenbrug ( Spoorbrug Sanderbout ) De spoorbrug tussen de Veestraat en de Eggerweg heeft een lange en bijzondere geschiedenis. In de afgelopen raadsperiode werd de brug uiteindelijk herbouwd, maar dat gebeurde niet zonder strijd. Toen wethouder Geilen de brug sloot na een inspectie, ontstond er grote onrust in Sanderbout. In de media werd gesproken over ernstige schade aan de brug. Het rapport waarop de sluiting gebaseerd was, werd echter geheim gehouden. Tijdens een raadsronde bleek dat slechts één raadslid, Jack Renet , gebruik had gemaakt van het recht om de geheime stukken in te zien. Uit dat rapport bleek dat nergens werd gesteld dat de brug acuut gesloten moest worden. Toch bleef de brug dicht, omdat andere raadsleden aangaven de wethouder te vertrouwen. Voor veel inwoners van Sanderbout was dat onbegrijpelijk. Petra Vroomen besloot in actie te komen, zie https://spa-sg.net/ddl-16-feb-2020-bewoners-sanderbout…/ Zij startte een handtekeningenactie om de brug te behouden en snel weer te openen. De brug had immers een grote betekenis voor de wijk. Samen met Jack Renet (SPA) organiseerde zij een bijeenkomst bij haar thuis. Daarbij waren o.a. Patricia Eijkenboom (SPA lid) aanwezig. Vanuit deze bijeenkomst ontstond een actie van inwoners voor hun eigen wijk. Petra startte een handtekeningenactie – zowel fysiek als online – en samen met vijf anderen haalde zij 962 handtekeningen op. Deze werden overhandigd aan wethouder Geilen. Kort daarna overleed Petra. Haar inzet voor Sanderbout werd echter niet vergeten. De waarheid over de brug. Onderzoek door SPA (zie https://sittardgeleen.bestuurlijkeinformatie.nl/…/4343…/ ) liet zien dat de brug oorspronkelijk gebouwd was voor zwaar verkeer tot 45 ton. Toch stond er jarenlang een bord dat slechts 2 ton toestond. Het onderzoek wees uit dat dit niets met de sterkte van de brug te maken had. Bij de oplevering had de gemeente simpelweg geen geld om de toerit te verharden. Daarom werd een bord met 2 ton aslast geplaatst. Toen de toerit later werd verhard, werd dat bord niet alleen verwijderd maar werd zelfs een bord met 2 ton last geplaatst! Door deze administratieve fouten werd een enorm sterke brug jarenlang behandeld alsof hij nauwelijks iets kon dragen. Ook bleek uit documenten die via een Woo-verzoek door Anne Schetters en Yvonne Laudij werden verkregen dat bezuinigingen op onderhoud de brug sneller hadden aangetast. Er werd gekozen voor zogenaamde “zichtkwaliteit”: vergelijkbaar met een verflaag over roest, in plaats van het probleem echt aan te pakken. Dankzij inwoners en de inzet van SPA staat er weer een brug. ProRail had deze brug niet nodig en ook de gemeente zag op tegen de miljoenenkosten van herbouw. Maar de druk vanuit de inwoners van Sanderbout, op gang gebracht door de handtekeningenactie van Petra, en de politieke inzet van SPA zorgden ervoor dat de brug uiteindelijk toch werd herbouwd. Daarom vinden wij dat deze brug een naam verdient. Naam voor de Spoorbrug: Petra Vroomenbrug. Petra Vroomen zette zich in voor haar wijk, bracht mensen bij elkaar en liet zien dat inwoners samen iets kunnen veranderen. Daarom zal SPA Sittard-Geleen een officieel verzoek indienen bij het college om de brug de naam Petra Vroomenbrug te geven. Op de kieslijst van SPA staan onder andere Patricia Eijkenboom , Anne Schetters, Yvonne Laudij en Jack Renet , allen betrokken bij deze geschiedenis. In navolging van Petra’s initiatief start SPA opnieuw een handtekeningenactie – zowel fysiek als online – om deze naam mogelijk te maken. Want deze brug is niet alleen een verbinding tussen twee wegen. Het is een symbool van wat we samen kunnen bereiken.
|
v.l.n.r. op de foto
Petra Vroomen-Kleinen
Patricia Eijkenboom
Wethouder Leon Geilen Handtekeningactie Petra Vroomen |
